میز هولوگرافیک: هوش مصنوعی در واقعیت افزوده و محاسبات فضایی

در چهل سال گذشته، تعامل ما با دنیای دیجیتال اساساً توسط مستطیل‌های دو بعدی محدود شده است.

در سال ۲۰۲۶، مرزهای مستطیل دیجیتال فروریخته است. "محاسبات فضایی" که با عینک‌های واقعیت افزوده (AR) و هوش مصنوعی پیشرفته طراحی شده‌، دنیای دیجیتال و فیزیکی را به طور یکپارچه در هم می‌آمیزند.

۱. نقشه‌برداری محیطی الگوریتمی

برای اینکه یک هولوگرام واقعیت افزوده واقعی به نظر برسد، رایانه باید هندسه فیزیکی اتاقی را که در آن ایستاده‌اید به‌خوبی درک کند.

• تولید شبکه بی‌درنگ: هوش مصنوعی تعبیه‌شده در هدست واقعیت افزوده کاربر به عنوان یک شبکه محلی عمل می‌کند. این ویژگی فوراً یک مش سه بعدی با دقت میلی‌متری از کل اتاق ایجاد نموده و دیوارها، مبلمان و حتی افراد را شناسایی می‌کند. به عنوان مثال، اگر یک توپ فنری دیجیتال را روی میز قهوه فیزیکی خود بیندازید، هوش مصنوعی چگالی دقیق سطح میز را محاسبه می‌کند.

۲. فضای کاری دیجیتال بی‌نهایت

محدودیت‌های مانیتور لپ‌تاپ ۱۵ اینچی در عصر محاسبات فضایی کاملاً منسوخ شده است.

• زمینه رابط کاربری مولد: یک تحلیلگر مالی که از عینک واقعیت افزوده استفاده می‌کند، دیگر سیستم پشتیبانی که دارای شش مانیتور می‌باشد را نمی‌خرد. آنها تنها با استفاده کردن از این عینک‌ها، به هوش مصنوعی تکیه می‌کنند تا یک فضای کاری بی‌نهایت و شناور ۳۶۰ درجه ایجاد کند.

۳. حضور از راه دور در فضا

پلتفرم‌های کنفرانس ویدئویی مانند زوم به شدت منزوی کننده هستند زیرا فاقد حضور فیزیکی تعامل واقعی انسانی می‌باشند.

• آواتار هوش مصنوعی: در سال ۲۰۲۶ کارگران از راه دور از طریق حضور از راه دور، با یکدیگر همکاری می‌کنند. به عنوان مثال یک کاربر در توکیو و یک کاربر در لندن از عینک‌های واقعیت افزوده استفاده می‌کنند و به نظر می‌رسد روی یک میز فیزیکی روبروی یکدیگر نشسته‌اند.

جهان به عنوان یک بوم

ما در حال گذار از محاسباتی هستیم که حواس ما را از دنیای واقعی پرت می‌کند به محاسباتی که آن را تقویت می‌نماید. ما در ژرف ای‌آی معتقدیم که فناوری باید موانع را بشکند، نه اینکه آنها را بسازد. حضور هوش مصنوعی در محاسبات فضایی واقعیت را به یک بوم بی‌نهایت و قابل برنامه‌ریزی تبدیل کرده است.